Uzun zamandir buralara pek ugrayamiyorum. Neden derseniz, yakinda hamilelik iznine ayrilacak olusum, beni ofiste yogun bir insan yapti, ordan oraya nefes nefese kosturmaktayim… Bunun disinda evdeki hareketli hava, bebegin kiyafetlerinin yikanmasi, odasinin hazirlanmasi (gerci bu konuda henuz pek bir sey yapmis degiliz ama stresi icimizi kemirmeye devam ettigi icin yazmak istedim) ve hamileligin getirdigi gereksiz titizlikler artik iki can tasiyan aciz vucudumu epey zorluyor… Vol ise su aralar is sebebiyle ordan oraya zorunlu seyahatler icinde!

Bu arada cok garip ama Ankara`da neredeyse kar yagiyorken, buralarda hava cok gunesli, cok esintili… Erken bir bahar mujdecisi adeta! Lakin hayatimda ilk kez bu sicak havalar beni mutlu etmiyor, zira sicaklar basmakta, zor nefes almaktayim… Gobegime kazandirdigim 13 kilo, dengelerimi alt ust etmis durumda! Bir de uzerine tansiyonum dusuyorsa, degmeyin keyfime!

Bazen bu durum beni zorluyor, kucuk caresizlikler yasayip, bu halimden sikilsam da, kurusun diye astigim minik coraplari gorunce, toparlaniyorum! Buradan annelik hormonlarima binlerce kez tesekkurler, zira onlar olmasa mutsuzken mutlu olmayi, aglarken gulmeyi nasil basarirdim, degil mi?

Bu kahve molamiz da boyle olsun!

IMG_6698

IMG_6685