Bir yaz tutkunu olmama ragmen baharin da yeri ayridir bende… Salonlardan balkonlara, kabanlardan kot montlara gectigimiz bu donemlere denk gelen cok sevgili hamilelik izni su aralar basimi dondurmus durumda…

Sabahlari evimizin bir arka sokaginda yuruyus yapiyorum, sanki herkesle daha once tanisiyor gibi selamlasmalar, hamile gobegime bakip ‘Allah kurtarsin!’ bakislari atan komsular… (Karsi komsu bile el sallama olayini abartip, her sabah panjuru actigimda opucuk gönderiyor… Sanirim Avrupa´da bile hamilelere karsi yadsinamaz bir sempati mevcut:))

Aslinda iznimi planlayacaktim bende herkesin yaptigi gibi, ama anlik gelisiyor her sey… Zira ofisteki yogunluk sebebiyle buna bile zaman bulamadim! Sonrasinda ise ayrilik cok hizli gelisti, inanmasi guc ama aglamaktan icim cikti sevgili dostlar! Tum arkadaslarimi simdiden ozledim ne yalan soyleyeyim… Simdi ise biraz oluruna biraktim her seyi…

Zaten panik bir insan oldugum icin bir cok hazirligi onceden bitirmiştim! Simdi ise gec kahvaltilar, yapilacak bir kac is ve bol dinlenme seklinde gecen ya da gececek olan birkac haftam var, sonrasinda ne durumda olurum inanin ben de bilmiyorum!
Bir sonraki kahve molasinda daha buyuk bir gobekle, gorusmek uzere…

IMG_6742