Gecen yil hamile oldugumu bu zamanlarda aciklamistim ofis arkadaslarima, simdi ise kucagimda gulec yuzuyle bana bakan bir Toprak var. Yine gecen yil Christmas yemegi yedigimiz satodan bozma restoranda bu yil benim veda yemegim yapildi. Hatta veda konusmami yaparken biraz da aglamis olabilirim ki hic ihtimal vermiyordum zira ayni dili konusan insanlar degildik, farkli ulkelerden geliyorduk falan filan… Ama insandik iste, hepimizin gozleri doldu!

Hayat cok garip… Belirli bir rutin icerisindeyseniz degisiklik istiyorsunuz ama cok fazla degisken varsa hayatinizda bu sefer de “yoruldum!” diyorsunuz.  Biz 2012 Subat`inda benim de ise baslamamla Maastricht`e, Hollanda`ya tasinmistik. Sehrin yerlisi olmustuk artik, spor salonundaki insanlar, komsularimiz, postalarimizi birakan adam,  markette kasada duran kadin… Sosyal bir network umuz vardi artik!

Bu uc yil icinde cok guzel anilarimiz oldu, guzel hatiralar biriktirdik Maastricht`deki sicak yuvamizda! Sonra Toprak geldi dunyamiza, yine ayni evdeydik… Daha bir hafta varken cani sikilip gelmek istemis… O an yasananlar, heyecanimiz, gozyaslarimiz…

Simdi ben baska bir posta kabul aldim, ve biz alistigimiz bir cok seyi geride birakip yepyeni baslangiclar yapmak icin su anki evimize 5-6km uzakliktaki baska bir yere tasiniyoruz:) Sizi bilmem ama bos evler beni hep huzunlendiriyor… Aski Memnu finalinde bile bu sebepten gozyasi dokmustum ben:)
Tekrar esyalari topla, sonra o kutulari ac, yerlestir… Is yerinde yeni insanlar tani, sosyalles… Cok isimiz var, guzel ama yorucu olacagi kesin… Neyseki bana boyle guzel bakan bir yavru var hayatimda:)
Cok yakinda daha cok detayla daha uzun yazilarda ve bol fotografli postlarda gorusmek dilegiyle…

IMG_9891

IMG_9902

IMG_9895

IMG_9899