Vol yine is gezileri icin bir yerlere gitmeye basladi. Uzun zamandir Toprak ile yalniz nasil basa cikacagimi dusunurken,  aslinda cok da buyuttugum kadar degilmis diye dusunuyorum su an. Artik birbirimizi daha iyi anliyormusuz, o kreste ben isteyken birbirimizi cok ozluyormusuz! Bunlari o kucuk surat ile yalniz kalinca daha iyi anladim. Zorluklari elbet oluyor, sabahlar, aksamlar bir kosusturmaca icinde… bazen sonu gelmeyen aglama krizleri oluyor hatta! Ama yinede iki birey (yada 1.5 mu demeliyim), yalniz kalinca birbirini daha iyi anliyor:) Vol suz gecen bu iki hafta cok da kotu degildi o yuzden… Artik tek basima yikayabiliyorum da Topi yi… Grip, burun akintisi, oksuruk olmadigi muddetce hayat Anne-ogul ekseninde guzel gidiyor.

Ama unuttuklarim olmus bu zaman icinde… Bugun Vol buradaydi, Toprak`i krese o birakti, ben de erken cikip biraz mesaiye erken baslamayi planliyordum, sonra onlar ayrilinca evden, yarim saat ekstra mesainin, ince bir porselen fincanda yavas yavas icilen bir kahveden daha degerli olmayacagini dusundum… Spotify`de morning tea diye bir album buldum, guzel sarkilar dinleyip kahvemi ictim, hava pusluydu ve soguk ve ben cook mutlu… Unutmusum, mutfagimin camindaki saksiya bakmayi, bahcedeki cimlerin ne kadar uzadigini gormemisim… Her zaman yaptiginiz seyleri bazen uzun sure yapamiyorsunuz, o zaman anlamiyor insan onemini, ancak sonra yani kaybedip bulduktan sonra… Evet bu sabah keyfe geldim ben! Darisi bu aksama, sakin bir banyo hayal ettim bu aksam icin, vucut peelingleri, yuz kremleri vs… Uzerine de ayni heyecanla icilecek bir bardak sicak cikolata 🙂